Er zijn twee types te onderscheiden :

• er is het "Mechelse type" : korte buikige gesloten kroppen en een flinke pit.
• er is het "Hollandse type" : wat langer en slanker van vorm. Minder vast in de punt, een kleinere pit en vaak wat zoeter van smaak.

Vroeger had elke teler van witloof zijn eigen selectie. Nu zijn het de zaadbedrijven die een groot aantal selecties op de markt brengen.

• Goed bewerken van de bodem met spitvork of spade
• Rijafstand 30 cm, in de rij dun zaaien om nadien uit te dunnen
• Overtollige planten kunnen ook worden uitgeplant waar nodig
• Afhankelijk van de soort wordt witloof gezaaid vanaf mei (vroeg) tot begin juni (laat)
• Rijen op 30 cm en in de rij 3 cm (zaaidiepte 1 cm). Nadien uitdunnen tot op 10 cm
• Goed vastleggen, broezen
• Vanaf het ogenblik dat de wortels “beharing” krijgen , kan men ze beginnen rooien
• Inkorten van de wortels om in te leggen
• Wortels worden in de grond gezet, met of zonder dekgrond naargelang het type
• Bestrooien met lavameel, hals droog houden en afdekken met geperforeerde plastiek of stro.

• Schimmels zijn zonder meer de hoofdzorg
• Slijmrot is de meest gevreesde ziekte
• Vermijd stikstofovermaat
• Respecteer de plantafstanden. Zet niet te dicht
• Rooien liefst bij droge omstandigheden
• Een goede bodemstructuur is nodig
• Zeer goed de vruchtafwisseling toepassen en aanhouden (4 jaar)
• Geen witloof zaaien na erwten, bonen, klaver, bieten (wegens het teveel aan stikstof en deze gewassen zijn gevoelig aan schimmels)
• Wortels met plekken niet intafelen
• Witloof mineervliegen kunnen ook schade veroorzaken. Larven vreten gangetjes in de bladeren. Bij de liefhebber zijn er weinig problemen met deze gast
• Bacteriën kunnen bladvuur veroorzaken. Bruinzwarte bladranden welke later afsterven (stikstof-overmaat en afstand werken probleem in de hand)
• Hals bij het inkorten van het loof zeer goed opkuisen
• Bestrooien met lavameel is een goede voorzorg.